دلتنگی

             گاه دلتنگ می شوم

دلتنگ تر از همه ی دلتنگی ها

گوشه ای می نشینم

                                         و حسرت ها را می شمارم

و باختن ها را...

                           و صدای شکستنها را...

و وجدانم را محاکمه می کنم !

                 من کدامین قلب را شکستم؟

                                           و کدامین امید را نا امید کردم؟

                      و کدامین احساس را له کردم؟

      و کدامین خواهش را نشنیدم؟

                                و به کدام دلتنگی خندیدم؟

 که این چنین دلتنگم...

 ؟؟؟

.

.

.

/ 13 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فصل ناتمام

زیاد نگران محرم و نا محرم نباش من دستمالی را روی نوشته هایم می بندم که از دید نامحرمان دور باشد واژه هایم در آغوش هم فرو می روند و در هم لول می خورند لطفاَ دستمال را کنار نزن

رضا یاراحمدی

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: إِنَّ فِى السَّماءِ مَلَكَينِ مُوَكَّلَينِ بِالعِبادِ، فَمَن تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعاهُ وَمَن تَكَبَّرَ وَضَعاهُ؛ در آسمان دو فرشته بر بندگان گماشته شده اند پس هر كس براى خدا تواضع كند، او را بالا برند و هر كس تكبر ورزد او را پَست گردانند. كافى، ج2، ص122، ح2

فصل ناتمام

امروز دلم دوباره شکست .. از همان جای قبلی.. کاش میشد آخر اسمت نقطه گذاشت تا دیگر شروع نشوی

نیلوفر

سلام عزیزم ذهنم هنوز داره توی خاطرات امروز غلت میزنه .امیوارم بهترین خاطرات سهم سالهای عمرت باشه...

اسکندری

دوست عزیز از اینکه با شما همسفر بودم خوشحالم. شاعر توانایی هستید. یک پست هم از عکسهایتان مخصوصا ابرها و اسمان بگذارید. موفق باشید

شبیه خودم

سلام پری جان. حیف که خوب ندیدمت! دلتنگی ها همیشه یه کفه از ترازوی ذهن ما خل و چلا هستن که همیشه ی خدا هم سنگین اند. اما شیرین و خواستی اند. فکرشو بکن اگه نبودن چه غلطی میکردیم؟ ببخش بددهنی کردم. امیدوارم ببینمت دوباره.

کویر

سلام . . . می دانی دلم برای مهاجر خیلی می سوزد . . . دلش دلتنگ این است که کسی مثل پری دلتنگش شود و خوب می داند هیچ کس اینچنین نیست . . . مثل پری من ! می دانی حتی به من هم حسودیش میشود . . .

اسکندری

دوست گرامی پریسای نازنین. از لطف و توجه شما بسیار تشکر می کنم. امیدوارم همیشه شاداب و سرزنده باشید. در ضمن منتظر دیدن عکسهای خوبتان از طبعت هستم.

نیلوفر

سلام عزیزم خوبی؟فردا برای مراسم خانم اسفندیاری میای؟

کویر

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند سکوت سرشار از ناگفته هاست از حرکات ناکرده اعتراف به عشقهای نهان وشگفتی های بر زبان نیامده و در این سکوت حقیقت ما نهفته است حقیقت تو ومن...............................